Informatie voor artsen

-^-

Niet alleen voor cliënten is de relatief chaotische toestand inzake psychotherapie een probleem. Ook artsen kampen met de vraag : aan wie kun je een patiënt in vertrouwen doorverwijzen ? Hoe weet je zeker dat een therapeut alleen psychologische hulp zal verlenen, zonder ongewenste en potentieel gevaarlijke inmenging in de medische begeleiding ?

Zolang regelgeving terzake ontbreekt, berust het opbouwen van een respectvolle dialoog op het eigen initiatief van de zorgverleners. Duidelijkheid en openheid zijn essentiëel.

Met de toelichting van vier principes waarop mijn praktijk steunt hoop ik daartoe bij te dragen.

1ste principe : Complemetaire zorg


Systeemtherapie zoals ik ze beoefen is géén alternatieve geneeskunde en is evenmin een alternatief voor medische zorg; die zowel op korte als langere termijn vereist kan zijn in het geval van een psychopathologie, waarvan alleen een arts de diagnose kan stellen.

Noch formeel, noch informeel neem ik, binnen het kader van een therapeutische begeleiding, stelling inzake het nut of de wenselijkheid van medicatie.

Aangezien het herstel van een harmonieus sociaal leven één van de oogpunten van een systeemtherapie is, werk ik altijd impliciet en soms ook uitdrukkelijk aan de bevordering van de relaties tussen mijn cliënt en andere zorgverleners : artsen, psychiaters, verplegers, psychologen, sociale werkers.

2de principe : Bekwaamheid


Studies en opleidingen (2002 - 2009) :

Elke begeleiding begint met een onderzoek van de situatie waarna ik overweeg of een systeemtherapie wenselijk kan zijn en of ik het specifiek probleem van de cliënt beheers.

Indien een andere benadering (CBT, rogeriaans, analyse) of een andere therapeut mij wenselijker voorkomen, licht ik de cliënt hierover zo snel mogelijk in en probeer ik, voor zover ik daarover beschik, alternatieven aan te reiken.

Belangrijk is dat systeemtherapie een concreet doel nastreeft en niet uitsluitend empathie verstrekt. Zij is dus vooraal aangewezen wanneer een reële vraag bestaat naar verandering en het mogelijk lijkt die te verwezenlijken.

3de principe : Openheid


De taken die een systeemtherapeut voorschrijft zijn soms vrij ongewoon en/of paradoksaal. Zij beogen verandering door "inductie" vanuit nieuwe ervaringen die wél een langdurig cognitief effect hebben maar waarvan de cliënt zich niet onmiddellijk bewust is. Hun doel en werking worden pas toegelicht wanneer de therapie ten einde is.

Het verloop van de therapie beantwoordt daarentegen wél en te allen tijde aan een transparant akkoord na een eerste onderzoek van de probleemsituatie. Van bij het tweede of derde gesprek wordt afgesproken welke beterschap de therapie beoogt en welke criteria zullen bepalen dat deze effectief bereikt werd.

4de principe : Efficiëntie


Systeemtherapie wil effectieve verlichting brengen op korte termijn, na vijf tot vijftien gesprekken, met een interval van één tot drie weken.

De efficiëntie van een samenwerking hangt grotendeels af van de therapeutische relatie die ik weliswaar niet eenzijdig kan sturen maar waarover ik wel permanent moet waken.

Eenzelfde waakzaamheid is geboden inzake de kwaliteit van mijn werk waarbij niet alleen feedback van cliënten maar ook supervisie, intervisie en commentaar van andere zorgverleners me helpen.

Systeemtherapie is een geheel mensvriendelijke benadering. Voor de voortzetting van een therapie is de aanhoudend positieve ervaring van de cliënt dan ook het enige criterium.

-^-

Copyright © 2009 Peter Cogen | Site map | psychotherapiebreve.be | brieftherapy.be (share)